Category: vakantieblog

Margit en Cardy: per ongeluk vier weken vakantie in Zuid-Afrika

Onze geliefde Groningse reisbloggers hebben het de afgelopen tijd niet altijd makkelijk gehad in de lodge waar zij werkten. Wil je weten waarom en wat hun nieuwe avontuur wordt? Lees het hier!

Ama-Amanzi-1-Goed nieuws en slecht nieuws! Om met het slechte te beginnen, afgelopen zondag zijn wij vertrokken bij Ama-Amanzi. De lodge waar wij zes weken gewerkt hebben als “het management koppel”.

Het waren voor ons geen makkelijke weken, er is tweemaal de bliksem ingeslagen. Nagenoeg alle apparaten zijn een keer kapot gegaan en we hadden de verantwoordelijkheid over het terrein en de gasten. Tegelijkertijd werkten we keihard om het juiste niveau voor de gasten te behalen en werkte Margit part-time voor FCF. De gasten zullen niet het gevoel hebben gehad dat we hier veel moeite voor moesten doen maar achter de schermen kostte dit wel degelijk veel energie. Te veel energie, waardoor het in plaats van makkelijker steeds moeilijker werd.

Met name de laatste twee weken kregen we sterk het gevoel dat wij niet de Ama-Amanzi standaard konden geven. Aangezien het een andere benadering en standaard is dan degene die wij hanteren is dit harder en anders werken. Tegelijkertijd werden wij niet gezelliger voor elkaar waarop we afgelopen week veel gesprekken hebben gevoerd. Als we niet het juiste kunnen brengen voor de lodge en er zelf geen plezier meer uithalen, wat is dan de reden dat we hier zijn ? De verantwoordelijkheid die we hebben aangenomen! Dat was voor ons dan ook de grootste worsteling, we hadden immers afgesproken om 2,5 maand te blijven. En nu laten we de eigenaresse toch ook in de steek. Absoluut geen lekker gevoel. Lees verder

Terugblik op 6 maanden Afrika

Onze Groningse reisbloggers zijn al een halfjaar aan het reizen in Afrika. Vandaag neemt Margit jullie mee naar een trip down memory lane van de afgelopen 6 maanden. Hoe kijkt ze erop terug? Lees het hier!

Afrikaart-Zuid-AfrikaTjeempie, ik ben alweer een half jaar aan het reizen, leven, werken in Afrika. Een goed moment om terug te kijken op de afgelopen maanden, op de intentie waarmee Cardy en ik destijds vertrokken zijn en ook om mijzelf af te vragen of ik nog doe wat ik wil doen op dit moment.

De stap van Cardy en mij om naar Afrika te vertrekken voelde aan als een vrij radicale stap. Om meerdere reden. Ten eerste omdat we hadden besloten om voor onbepaalde tijd, naar onbepaalde plekken te gaan reizen, nog onbepaald wat we daar dan zouden gaan doen. Geen plan dus, geen vastigheden, geen zekerheden. Geen spaargeld.

We voelden soms in gesprek met mensen om ons heen hoe groot of gek onze keuze was. Omdat we naar Afrika gingen: voor sommige mensen is Afrika toch één groot, zwart, gevaarlijk land. Maar ook omdat we voor onbepaalde tijd zonder plan gingen: “Maar wat ga je dan doen?”. En omdat we niet aan onze carrière (in mijn geval als arts z.s.m. in opleiding tot specialist) zouden gaan werken.

De reden dat we het zo oningevuld mogelijk wilden houden, was dat we op die manier dachten de grootste kans te hebben om een kijkje buiten ons eigen referentiekader te kunnen nemen. We hebben allerlei dromen en ideeën over onze toekomst, waar we ook heel erg naar uit kijken om die in Nederland vorm te gaan geven. Maar we wilden ons vrij maken van het normaal in Nederland om dat zo veel mogelijk op ons eigen manier te kunnen gaan doen. De invulling van de reis zo veel mogelijk leeg laten leek ons de beste manier om ons te laten verrassen en verwonderen door ideeën, normen en waarden die wij nog niet kennen.

Lees verder

Gewoontes en gewenningen in de lodge

Reisbloggers Margit en Cardy hebben een fijn plekje bij de lodge waar ze werken. Ze schrijven over hun nieuwe gewoontes waar zij snel aan gewend zijn geraakt. 

Ama-Amanzi-1-Grappig hoe snel een mens went. En hoe bepaalde termen die bij een plek horen na een tijdje al helemaal normaal zijn.

“Voor” is waar de main lodge (een huiskamer, keuken en terras) en de farm lodge zijn. Een grotere lodge waar wij meestal slapen. En de padden in de vijver en de honden in de kraal wonen daar. En de meeste parelhoenders (lang leve de parelhoenders!).

“Achter” is meer achter op het erf van Ama Amanzi. Waar constant elektriciteit is, het zwembad, drie lodges, Wifi en de bijkeuken. Omdat er elektriciteit is, staan daar ook de koelkasten.

Doordat er voor geen stroom is, hebben we in de farm lodge ook geen warm water, maar kunnen we die wel maken. Door het vuur op te stoken, een uur te wachten en de buitendouche te nemen (waar het water nog niet is afgekoeld als het eenmaal door de pijpen is gestroomd).Ama-Amanzi-6-1

Voor hebben we dus ook geen koelkasten, maar wel een keuken. Tussen voor en achter ligt een 3,5 kilometer lange kronkelig zandpad, die we met ons leen-autootje (een Atos) meerdere malen per dag op en af rijden. Vaak gevuld met koelboxen. Immers, als je iets voor het koken uit de koelkast vergeten bent, ben je zo weer ruim een half uur onderweg…

Grappig hè?

Reisbloggers Margit en Cardy’s eerste week in Zuid-Afrika

Margit en Cardy zijn al even in Zuid-Afrika en het bevalt ze erg goed. Cardy deelt zijn ervaringen van de eerste week met ons. 

Wauw! Dit hadden we een maand geleden nooit gedacht. Dat we in de bush van Zuid-Afrika zouden zitten om te zorgen voor een Lodge, gasten en twee honden. 2,5 hectare land hebben we onder ons beheer. We zorgen er samen met Jeanah (spreek uit als Gina) en Pietrus (spreek uit als Piet) voor dat alles er mooi bij staat en de gasten het naar hun zin hebben. Jeanah zorgt dat alles blinkt, Piet voorkomt dat er iets kraakt, Margit is aan het kokkerellen en ik geef de gasten een aai over de bol. Heerlijk!

Ama-Amanzi-2mb

De honden op de foto links zijn trouwens Storm en India. Storm is wat groter, mannelijker en dommer. India is wat kleiner, vrouwelijker en zachter. Ze zitten met z’n tweeën aan een lijn vast. Dit is zodat ze niet zo makkelijk weg kunnen lopen, ze komen zo meestal niet verder dan honderd meter zonder hulp. Dan zitten ze om een boom geknoopt.

Afgelopen week hebben we ook onze eerste gasten gehad. Twee verschillende stellen, een uit Nederland en een uit Johannesburg (Zuid-Afrika). Dat was heerlijk! Ik mis het werken en eigenlijk vooral het in de watten leggen van gasten soms echt. Daar was afgelopen week dus volop de ruimte voor. Het leuke aan een nieuwe locatie is dat we allerlei nieuwe gebruiken en “lijstjes” af moeten werken. Als er bijvoorbeeld nieuwe gasten arriveren dan bellen ze (als het goed is) als ze in Vaalwater zijn. Dan hebben wij een half uur om ze te verwelkomen bij het hek. Meer hierover binnenkort!

Wat we al wel kwijt kunnen is onze eerste “uitdaging”. In de buurt is een self-drive wildpark waar veel gasten van de Lodge naar toe gaan. Zo ook onze eerste gasten. Het self-drive houdt in dat gasten zelf naar het park rijden om daar over te stappen op een safari jeep met guide. Ze krijgen dan van ons een lunchbox en routebeschrijving mee. Onze gasten vonden dit best spannend, vooral omdat ze dan in het donker terug moesten rijden. Volkomen begrijpelijk. Het is alleen nooit zover gekomen. Ze kwamen niet uit de route beschrijving en zijn dus, zonder bij het park gekomen te zijn, eerder teruggekomen. Heel jammer! Voor hen omdat ze deze ervaring moesten missen en voor ons omdat het onze (eerste) gasten waren. Die wens je natuurlijk het allerbeste toe.

Maar goed, toen ze terug kwamen hebben we ze lekker in de watten gelegd. Een bijna vegetarische Braai gehouden naast het zwembad. Met de verlichting in het zwembad (blauw) en de kleuren van het vuur (rood) heeft dit voor hun waarschijnlijk nog hele mooie foto’s opgeleverd. Gelukkig hebben ze nog een aantal wildparken op de planning staan en zullen ze dus nog genoeg zien. En, om Johan Cruijff te quoten, “ieder nadeel heb zijn voordeel”. We moesten de route testen!

Lees verder

Een Afrikaanse wijsheid

Onze Groningse reisbloggers Margit en Cardy zijn in Zuid-Afrika en runnen samen een lodge. Terwijl ze ervoor zorgen dat alles gesmeerd verloopt, schrijven zij nog steeds mooie verhalen als deze. Een kort, maar krachtig verhaal over een Afrikaanse wijsheid.

Afrikaanse-wijsheid-2-300x300“Er was eens een Afrikaanse visser. Deze zat aan de oever van een rivier te zitten. Er kwam een blanke man langs, die vroeg: “Waarom zit je hier te nietsen? Moet je niet vissen?”. De visser vertelde dat hij de dag ervoor al drie vissen had gevangen. Een vis had hij dezelfde dag met zijn familie opgegeten, een vis had hij aan een goede vriend gegeven en de laatste vis had hij voor vandaag bewaard. Dus hij hoefde vandaag niet te vissen.

De blanke man antwoordde: “Maar wat als je vandaag nou extra vissen vangt? Dan kun je die verkopen!”. “En dan?”, vroeg de visser. “Nou, als je die verkoopt, kun je het geld gebruiken om beter vismateriaal te kopen om nog mee vissen te vangen!”.

“En dan?”, vroeg de visser opnieuw.

“En dan zal je zoveel verdienen dat je nog meer materiaal kunt kopen. En nog meer vissen kunt vangen. Enzovoorts. Totdat je op een dag zoveel vissen hebt gevangen en verkocht, dat je voor de rest van je leven niet meer hoeft te vissen, achterover kunt leunen en van het leven kunt genieten!”, zegt de blanke man.

De Afrikaanse visser antwoordt: “En wat denk je dat ik nu aan het doen ben?”.

error: © Groninger Krant 2016