Category: Vakantiebloggers 2015

Het kantoor van Beza

De afgelopen twee weken hebben onze Groningse reisbloggers Cardy en Margit in Yirgalem doorgebracht. Margit was volop bezig met een training voor FemaleCanderFoundation en bracht daarnaast samen met Cardy haar tijd door bij Beza op het kantoor.

Beza-1-300x300 Beza-4-300x300 Op het moment dat ik “kantoor” schrijf, moet je daar niet een voorstelling van maken zoals je dat in Nederland of ieder ander Westers land zou doen. Dat geldt overigens voor de meeste dingen die je hier in Afrika tegenkomt of de dingen die zich hier afspelen, maar meestal besef je je pas dat je blijkbaar een voorstelling van het woord kantoor hebt, wanneer je een heel ander type soort genre kantoor tegenkomt.

Beza-5-300x300Beza

Diezelfde verwondering overkwam mij een tijd geleden bij Beza op het kantoor. Beza is een bijzondere organisatie. Je zou het kantoor kunnen omschrijven als een buurthuis. Een kantoor waar Mola, de oprichter van Beza, verschrikkelijk trots op is. Jaren geleden is Beza ontstaan onder een boom ergens in Yirgalem waar Mola met andere jongeren samenkwam om te voetballen. Later zijn daar allerlei projectjes bijgekomen en nu hebben ze een groot kantoor van vier verdiepingen in het centrum van Yirgalem. Behalve wat “echte kantoren” (kamers met bureaus en computers) hebben ze een studio voor filmopnames, een klein hokje voor radio opnames, een grote “Celebration Hall”, een koffiezaakje, een internetcafé, een bibliotheek, een schaakkamer, een binnenplein en wie weet wat nog meer. Opnieuw, probeer je verbeelding de vrije loop te gaan als ik “internetcafé” of “studio” opschrijf.

Beza is ook de organisatie waarmee ik vanuit FCF samenwerk om in en rondom Yirgalem een baarmoederhalskankerpreventieprogramma op te zetten. Tijdens de training hebben we tien verpleegkundigen getraind in de “See & Treat” en deze verpleegkundigen gaan in het komende jaar in hun vijf Health Centers vrouwen screenen voor baarmoederhalskanker. Beza moet dat alles coördineren en met name de vrouwen uit de gemeenschap mobiliseren: de vrouwen moeten voorgelicht worden over baarmoederhalskanker en uitgelegd worden wat ze eraan kunnen doen om te voorkomen dat ze baarmoederhalskanker krijgen, namelijk zich laten screenen.

Lees verder

Een dagelijks busritje in Afrika

Reisbloggers Margit en Cardy hebben meerdere keren het openbaar vervoer mogen ervaren in Afrika. Deze week schrijven zij over de spannende ritjes, onbekende bestemmingen en knusse zitplaatsen.

Met het openbaar vBus naar Hawassa 3ervoer in Afrika, bedoel ik bussen. Grote bussen, kleine busjes. Treinen, trams of metro’s zijn er niet.

Je kunt op twee manieren in het openbaar vervoer verzeild raken: langs de kant van de weg (hier vind je meestal de kleine busjes) of in een busstation (voor de grote bussen). Het voordeel van een busje vinden aan de kant van de weg is dat je aan de juiste kant van de weg kan gaan staan en op die manier vrij zeker kunt weten dat je het busje in de juiste richting pakt.

Het nadeel is dat deze busjes soms al vol zitten en je dus òf geen plek kunt bemachtigen, of bij iemand op schoot zit. Voor korte afstanden maakt dit laatste niet zo veel uit, maar voor lange afstanden kan dit vermoeiend worden.

Daarbij weet je zelfs als je aan de juiste kant van de weg staat, niet altijd zeker of je wel in het juiste busje zit. Meestal wordt je hier bij geholpen. Behalve de bus chauffeur, werkt er ook een bus conducteur in de bus. Dit zijn vaak jonge jongens die verantwoordelijk zijn voor het vol krijgen van het busje, het innen van het geld en het dichthouden van de deur. De busjes zijn oud en de meeste deuren werken niet meer, waardoor deze een speciale behandeling nodig hebben om dicht te krijgen, tijdens de rit vast gehouden moeten worden of helemaal niet meer sluiten, waarbij de conducteur zelf de functie van de deur over probeert te nemen.

Lees verder

Koffie drinken in Ethiopië

Onze Groningse reisbloggers Margit en Cardy beantwoorden in hun blog vragen die hun lezers hen hebben gesteld. Dit keer de vraag van Joke. Vooral een aanrader voor de koffie liefhebbers.

 

Thee-300x300‘Hoe vind je daar de koffie? Is ze niet erg sterk en drinken de mensen de koffie ook met melk of kennen ze dat daar helemaal niet. Wordt er ook veel thee gedronken? Cardy, jij drinkt zijn koffie altijd zwart, maar Margit, jij drinkt altijd koffie verkeerd, ik ben zeer benieuwd of ze dat daar ook kennen.’

Ha! Een leuke vraag om in Ethiopië te beantwoorden.

De afgelopen twee weken zaten we in Yirgalem, een klein stadje in het Zuiden van Ethiopië. Ik werk daar samen met een jongerenorganisatie genaamd Beza, die een eigen gebouwtje hebben in het centrum van Yirgalem. Daarin hebben ze hun kantoor, een studio, een internetcafé, een hal voor optredens en …. een koffietentje. Met overal gras uiteraard, op de grond en op de tafeltjes.

Een werkdag bij Beza ziet er ongeveer zo uit: je komt ’s ochtends aan en je gaat je kopje koffie of thee in hun koffiezaakje drinken. Er zitten altijd wel een paar mensen in het zaakje, dus die zeg je gedag en vraag je in het Amhaars een aantal keer hoe het met ze gaat. Telkens met andere woorden, maar steeds dezelfde vraag: “Selamno?”, “Denanesh?”, “Alek?”. Gelukkig gaat het iedere keer met iedereen goed.

Daarna ga je werken, totdat het lunchtijd is. Op de weg naar de lunchplek, kom je langs het koffiezaakje. Dus drink je weer een kopje koffie of thee. En zo drink je de rest van de dag iedere keer dat je langsloopt of moet wachten of om een andere reden daar plots bent, een kopje koffie of thee.

In dit soort kleine zaakjes met gras op de grond en kleine vuurkorfjes met brandend kool in het midden, is de koffie meestal goed. Echte Ethiopische koffie zoals volgens de koffieceremonie, alleen dan meestal zonder popcorn helaas. Maar sterk en smaakvol.

In andere “chiquere” zaakjes, is het maar de vraag wat voor koffie je krijgt. Het zal waarschijnlijk alsnog beter zijn dan in alle andere Afrikaanse landen waar ze alleen maar oploskoffie kennen, maar kan op verrassende manieren bereid zijn.

Lees verder

Kleurrijk adverteren in Afrika

Vakantiebloggers Margit en Cardy schrijven over alles wat ze meemaken, zien en beleven tijdens hun reis door Afrika. Wat hen is opgevallen is de manier waarop er wordt geadverteerd in Afrika: vooral erg kleurrijk. 

 

De twee méést kleurrijke dingen in Afrika zijn: chitenjes en advertenties. Chitenjes zijn kleden voor vrouwen die gewikkeld worden om hun bovenlichaam en heupen. Advertenties zijn ook erg kleurrijk en leveren prachtige plaatjes op. In Addis Ababa hebben wij de kleurrijke advertenties eerlijk gezegd een beetje gemist, maar hier in Lusaka worden we er weer vrolijk mee geconfronteerd. Iedere muur is goed voor wat kleur en een mooie advertentie. Sommige advertenties of bordjes op de meest onverwachte plekken vinden wij heel fascinerend, maar we snappen er tegelijkertijd niets van terwijl ieder ander die ernaar kijkt precies weet wat er wordt bedoeld. Een fotoverslag:

Lusaka-3 11350749_945550185502677_670517181_n 11202516_1035883046424671_822008213_n 11910181_1656550377922173_1505959574_n Lusaka-10 Lusaka-9 Lusaka-7 (1) Lusaka-6-2 Lusaka-4

Volg ‘het grote mensen leven’

Wekelijks worden de avonturen van Margit en Cardy op de website geplaatst, maar wil je alvast meer lezen, foto’s bekijken of heb je vragen aan ze? Volg ze dan op hun blog, Facebook en Instagram:

Blog: www.hetgrotemensenleven.nl 

Facebook: www.facebook.nl/hetgrotemensenlevennl

Instagram: https://instagram.com/eelbren

Terugkeer dorpje Thulakit en kinderproject

In mijn laatste blog heb ik jullie verteld over een massieve aardverschuiving in het dorpje Thulakit, Pokhara op 30 juli. Een kleine terugblik; op 5 augustus zijn we met de projectleider van ‘’Bring Thoughts To Action’’ en 6 Nederlanders naar het dorpje geweest om de inwoners te helpen met 2 grote tenten en voedsel. Zoals jullie ook in mijn blog hebben kunnen lezen bleek na het bezoek dat dit dorpje nog veel meer hulp nodig heeft.

 

SChoolhoofd zo blij met spullen! Rivier trotseren met spullen schoolWat hebben we daarna gedaan?

We hebben twee scholen in dit dorpje kunnen voorzien van nieuwe spullen. Schoolmaterialen, schooltassen, uniformen en andere benodigdheden. Mede dankzij alle donaties hebben we op de ene school 41 kinderen voorzien van een nieuwe rugtas inclusief schriften en schrijfgerei. Een aantal kinderen op deze school zijn door de massieve aardverschuiving alles kwijt geraakt zoals ook hun schooluniform. Deze kinderen hebben wij naast een nieuwe tas ook blij kunnen maken met een nieuw schooluniform. De school heeft tevens diverse nieuwe schoolmaterialen ontvangen zoals boeken, schrijfgerei, schriften en schoolwandplaten voor aan de muur. Voor 42.336 Nepalese Rupies (350 euro) hebben wij vele kinderen en leraren blij kunnen maken met nieuwe spullen.

Inkopen public school 2Er bleek nog een andere school nieuwe spullen nodig te hebben, dus besloten wij een week later ook deze school met 51 leerlingen te voorzien van nieuwe spullen voor 23.790 Nepalese Rupies (200 euro). Dit betekende weer een busrit vanuit Kathmandu om 7 uur in de ochtend.

Samen met twee andere Nederlanders en de eigenaar van ons guesthouse zijn we op pad gegaan om inkopen te doen voor de school. Ook voor deze school hebben we basisspullen ingekocht zoals leesboekjes, schriften, schrijfgerei, whiteboards, voetballen en andere spullen waarmee kinderen kunnen spelen.

Op het moment dat we alles wilde vervoeren naar het dorpje begon het keihard te regenen. Het werd de vraag of we alles wel konden brengen naar Thulakit. We moesten namelijk de sterk stromende rivier trotseren om in het dorpje te kunnen komen. Door de regen was de rivier nog sterker en hoger! Echter bij aankomst in het dorpje stond het hoofd van de school en een leraar ons al op te wachten. Bij het overhandigen van alle spullen waren ze zo zichtbaar aangedaan en vreselijk dankbaar. Het hoofd van de school had tranen in zijn ogen! Dat was een enorm bijzonder gevoel, het gaf ons kippenvel. Andere dorpelingen kwamen helpen om alle spullen naar de andere kant van de rivier te brengen. Daar liepen ze dan door het water met dozen op hun hoofd en spullen op de schouders. Een dorpeling kwam naar ons toe met de vraag of ze ons alsjeblieft nog meer wilde helpen met tenten. Door de heftige regen in deze regenperiode hebben ze nog meer onderdak nodig. Aangezien we de volgende ochtend vroeg moesten vertrekken, heeft de man van ons guesthouse gezorgd dat hij de 4 tenten van ons geld (2000 Nepalese Rupies, ruim 150 euro) zou kopen en zou afleveren in het dorpje.

Lees verder

error: © Groninger Krant 2016